Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս հինգերորդ

- Պտմիր մի բան հայրիկի մասին,- խնդրեց մումի տրոլլը.
       - Նա սովորական մումի տրոլլ չեր, - մըածկոտ և տխուր ասաց մայրը: - Նա միշտ ուզում էր վազել մի տեղ և տեղափոխվել մի վառարանից մյուսը:Նա երբեք ոչ մի տեղ չեր հաստատվում:Իսկ հետո անհետացավ - ուղեվորվեց ճամփորդության հատիֆնատտների հետ, այդ փոքրիկ քաղաքացիների հետ:
       - Իսկ այդ ինչ ցեղ է ? - հարցրեց փոքրիկ գազանիկը.
       - Դրանք այդպիսի կախարդական փոքրիկ գազանիկներ են, - բացատրեց մումի տրոլլի մայրիկը: - Նրանց մեծ մասը անտեսանելի է : Հազվադեփ նրանք հայտվում են մարդկանց տակ, և լսվում է ինչպես են նրանք մտնում երեկոներում, երբ տանը ամեն ինչ լուռ է : Բայց ավելի հաճախ նրանք արշավում էն աշխարհով մեկ ոչ մի տեղ չկանգնելով ոչ մի բանի մասին մտածելուվ:Երբեք հնարավոր չե ասել թե նրանք ուրախեն թե բարկացած, տխուր թե զարմացած:Ես վստահ եմ, որ նրանք ընթանրապես զգացմունքներ չունեն:
       - Եվ հիմա ինչ հայրիկնել է հարիֆնատ? -Հարցրեց մումի տրոլլը:

Երջանկությունը փողի մեջ չէ

Աշակերտը հարցրեց վարպետին. 
-Ինչքանո՞վ է ճիշտ այն խոսքերը, որ երջանկությունը փողի մեջ չէ: 
-Դրանք ճիշտ են ամբողջովին: Եվ դա ապացուցելը հեշտ է: Փողով կարելի է գնել մահճակալ,բայց ոչ քուն, ուտելիք, բայց ոչ ախորժակ, դեղեր, բայց ոչ առողջություն, ծառա, բայց ոչ ընկերություն, կին, բայց ոչ սեր, կացարան, բայց ոչ տան ջերմություն, զվարճանք, բայց ոչ ուրախություն, ուսուցիչ, բայց ոչ խելք: Եվ ինչն այստեղ նշված է ցուցակը դեռ չի վերջացնում: 

Թզուկների թագավորությունը

Շատ մարդիկ են իրենց բնույթով չափազանց  դաժան են, հաճախ որևէ թերություն ունեցող մարդկանց վերաբերվում են զզվանքով: Չինաստանում   գաճաճների մի խումբ, ծաղրանքից հոգնած, որոշել է գնալ հեռու «մեծ» մարդկանցից և կառուցել իրենց քաղաքը, որը դարձել է  երկրի տեսարժան վայրերից մեկը:

Այստեղ բնակվել  կարող է յուրաքանչյուրը, ում հասակը չի գերազանցում  129 սանտիմետրը (եթե նրանցից մեկը հանկարծ բարձրահասակ էր դառնում,  ստիպված էր լքել այդ քաղաքը):  Քաղաքի ստեղծման նախաձեռնողը սովորական հասակ ունեցող մարդ է,  նա իր վրա  վերցրեց շինարարության ֆինանսական աջակցությունը : Երկրի բոլոր անկյուններից եկան ցանկացողներ, և շինարարությունը սկսվեց: Այդպես ստեղծվեց փոքրիկ մարդկանց թագավորությունը՝ գաճաճների  ապաստարանը և Չինաստանի տեսարժան վայրերից մեկը:

Սովորական հասակ ունեցող ցանկացած մարդ, երբ  գալիս է այս քաղաք, իրեն հսկա է զգում: Գաճաճները շինարարությանը ստեղծական մոտեցում են ցուցաբերել: Նրանք չեն կառուցել փոքրիկ տիպիկ տներ, որոնք համպատասխանում են իրենց հասակին, այլ ստեղծել են հեքիաթային քաղաք: Երբ նայում ես նրանց կացարաններին, թվում է՝ ուր որ է դուրս կգան թզուկները: Փոքրիկ մարդկանց թագավորությունում կա ամեն ինչ նորմալ կյանքի համար՝ հիվանդանոց, դպրոց, մանկապարտեզ, խանութներ:

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Նանե Վարդումյանի   

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս չորրորդ

Հաջորդ առավոտյան Կակաչիկը քայլում էր առջևից, իսկ նրա երկնագույն մազերը շողշողում էին, ինչպես ցերեկային լույսի ամենապայծառ ջահը: Ճանապարհը բարձրանում էր ավելի ու ավելի վեր, և վերջապես նրա առջև բացվեց ուղղաձիգ, անդունդաձև սար, այնքան բարձր, որ նրա ծայրը չէր երևում:
-Այնտեղ՝ վերևում, երևի թե արև է,- երազելով՝ թախծոտ ասաց փոքրիկ կենդանին,- ես սարսափելի մրսում եմ:
-Ես նույնպես,- շարունակեց Մումի տրոլը և փռշտաց:

Ո՞րտեղ գտնել եկամուտ

Ռաբբի Լեվի-Իսահակը, որ ապրում էր Բերդիչեվայում, պատահաբար նկատեց փողոցով վազող մի հրեայի:
-Ո՞ւր ես այդպես շտապում,-հարցրեց նրան:
-Ուտելիք եմ փնտրում իմ և ընտանիքիս համար,- պատասխանեց հրեան:
-Իսկ ո՞րտեղից գիտես, որ ուտելիքը քեզնից առաջ է վազում և նրա հետևից պետք է վազել: Գուցե այն քո մեջքի ետևում է, և դու ուղղակի պետք է կանգնես ու սպասես, իսկ դու փախչում ես նրանից:
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Նվարդ Այնթաբլյանի:

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս երրորդ

Եվ ահա նրանք երեքով շարունակեցին ճանապարհը՝ իրենց հետ վերցնելով մի հսկայական կակաչ, որպեսզի լուսավորեն ճանապարհը: Բայց խավարը ավելի ու ավելի էր հաստանում: Ծառերի տակի ծաղիկները արդեն վառ չէին լուսավորում: Ի վերջո, հանգեցին նաև նրանք:  Առջևում  աղոտ փայլում էր սև ջուրը, իսկ օդը դարձել էր ծանր և սառը:
-Ի՜նչ սարսափելի է,- ասաց փոքրիկ կենդանին,- ճահիճ է, ես վախենում եմ առաջ գնալ:
-Ինչո՞ւ,- հարցրեց Մումի տրոլի մայրիկը:
-Որովհետև այնտեղ է ապրում Մեծ Օձը,- վախեցած շուրջը նալեով ցածրաձայն ասաց փոքրիկ կենդանին:
-Անհեթություն է,- ծիծաղեց Մումի տրոլը՝ ցույց տալով , թե ինչ անվախ է:- Մենք այնքան փոքր ենք, որ մեզ չեն էլ նկատի: Ինչպես ենք գտնելու արևը, եթե վախենում ենք անցնել ճահիճը: Արի՛, գնացինք:

Մայիսին

Ես կշրջեմ անտառներով,
Շատ հավքեր կան այնտեղ,
Բոլորը երգում են, ճախրում,
Եվ տաք բույն են  հյուսում:

Ես կլինեմ անտառում,
Այնտեղ մեղվիկներ կգտնեմ,
Ե՛վ աղմկում են, և՛ բզզում,
Եվ աշխատել են շտապում:

Ես կշրջեմ մարգագետիններով,
Թիթեռներ կան այնտեղ,
Ի՜նչ գեղեցիկ են նրանք,
Այս օրերին մայիսյան
Հեղինակ՝ Ա. Մայկով:
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Արման Ադիբեկյանի