Մկան համար ծանր օրեր էին: Սոված էր, և ուտելիք էր փնտրում: Նայսում էր ամեն անկյուն, բայց ուտելիք չկար: Արդեն չափազանց նիհարել էր: Վերջապես գտնում է եգիպտացորենով լի մի զամբյուղ: Զամբյուղի մեջ կար մի փոքրիկ ծակ: Մուկն իջնում է փոսը, որ լի էր եգիպտացորենով: Քանի որ շատ սոված էր, նա կերավ եգիպտացորենի մեծ մասը և գնաց առաջ, որ էլի ուտի: Մկնիկը սկսում է մեծանալ, ճարպակալում է: Այնքան ժամանակ, մինչև զգում է, որ այլևս չի կարող ուտել: Նա արդեն շատ գեր էր փոսով անցնելու համար:
-Ինչպե՞ս եմ դուրս գալու այստեղի, ինչպե՞ս եմ ծակով անցնելու,- անհանգստանում է մուկը:
-Ինչպե՞ս եմ դուրս գալու այստեղի, ինչպե՞ս եմ ծակով անցնելու,- անհանգստանում է մուկը:
