суббота, 8 апреля 2017 г.

Ո՞վ ստեղծեց հեռախոսը

Դժվար է պատկերացնել մեր կյանքը առանց շփման: Մենք ամեն օր  նորություն ենք իմանում զրույցի  օգնությամբ: Ի՞նչ անել եթե զրուցակիցդ քեզանից այնքան հեռու է, որ դու այդքան բարձր չես կարող գոռալ: Հայտնի գիտնական Ալեքսանդեր Գրեխեմը Բելը ասել է , որ երբ լինում է աներանելի վիճակ երբ թվում է անհնարին շփումը մարդու հետ, որ քեզնից գտնվում է հարյուր կիլոմետր հեռու, քեզ կփրկի մի հայտնագործություն, որը կոչվում է հեռախոս:1876 թվականին հայտի ոտլադացի գիտնական Գրեխեմ Բելը ներկայացրեց իր հայտնագործությունը՝առաջին հեռախոսը աշխարհում:Այս սարքի հայտնագործման աշխատանքներն ավելի շուտ էին սկել, մինչև Բելը:1856 թվականին ֆրանսիացի գիտնական Շառլ Բրուսյելը  կատարել է փորձ, որը եղել է առաջինը և կարևոր քայլ հեռախոսային կապի հայտնագործման ոլորտում : Բրյուսելի հեռավորությանը ձայն տալու փորձը  խոչընդոտ հանդիսացավ հետագա աշխատանքների համար:

суббота, 10 декабря 2016 г.

Տերենտիյ Տրավնիկ. բանստեղծություններ

Ամեն ինչը մարդն է

Ամեն ինչը մարդն է,
և՛ փամփուշտը,
և՛ ատրճանակը,
և՛ թիրախը,
և՛ փամփուշտը թիրախում,
և՛ ով կրակեց,
և՛ վիրավորը անկողնում:
Այս ամենը մարդն է:
Ամեն ինչ, բացարձակապես ամեն ինչ:

Կյանքից դեպի մահ

Կյանքից դեպի մահ,
Եվ կրկին կյանքից դեպի մահ:
Այդպես հավերժությունն ուսումնասիրում է ինքն իրեն:
Պատահաբար կարդացի ծրարի վրա.
Ում՝ սիրուն,
Ինչպես փոխանցեմ՝ սիրելով...


Օ՜ ոչ, ինձ կյանքը չի հոգնեցրել

Օ՜ ոչ, ինձ կյանքը չի հոգնեցրել,
Ես ապրել սիրում եմ, ապրել ուզում եմ,
Հոգիս լիովին չի սառել՝
Կորցնելով իր երիտասարդությունը,
Դեռ պահպանվում են հաճույքները
Իմ հետաքրքրասիրության համար,
Նուրբ երազների երևակայության համար,
Զգացմունքների համար... Ամեն ինչի:
Հեղինակ՝ Տերենտիյ Տրավնիկ
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Արման Ադիբեկյանի :



пятница, 9 декабря 2016 г.

Փողով չես գնի

Փողով չի կարելի գնել ամեն ինչ Նիք էր 10-ամյա տղան: Նա եղել է միակ որդին իր ծնողների: Նիք հայրը եղել է շատ զբաղված գործարար, որը չի կարող ծախսել ժամանակ իր որդու: Նա եկավ տուն, հետո Նիքը քնում, եւ այցելել է գրասենյակ, մինչեւ Նիքը արթնացավ առավոտյան: Նիքը կարոտում էր իր հոր ուշադրությանը: Նա ուզում էր գնալ դրսում եւ խաղալ իր հոր պես իր բարեկամների:Մի օր, Նիքը զարմացավ տեսնել իր հորը տանը երեկոյան.
«Հայրիկ, դա մեծ անակնկալ է տեսնել ձեզ տանը», - Նիքը ասել է. «Այո որդին է, իմ հանդիպումը չեղյալ է հայտարարվել: Այնպես որ, ես տանը: Բայց հետո երկու ժամ, ես պետք է բռնել մի թռիչք, «նրա հայրը պատասխանեց.« Երբ պիտի լինի վերադառնալ »:« վաղը կեսօրին. "Նիքն էր խոր մտքի մի որոշ ժամանակ. Հետո նա հարցրեց. «Հայրիկ, թե որքան եք վաստակել մեկ տարվա:" Նիքի հայրը ապշած: Նա ասել է, «Իմ սիրելի որդին, դա շատ մեծ գումարի եւ դուք չեք կարողանա հասկանալ այն»: «Լավ հայրիկ, դու գոհ գումարի եք ականջի:""Այո, թանկագինս. Ես շատ ուրախ եմ, եւ, ըստ էության ես նախատեսում է գործարկել մեր նոր մասնաճյուղը եւ նոր բիզնեսը մի քանի ամիսների ընթացքում: Չէ, որ մեծ »:« Այո, հայրիկ. Ես ուրախ եմ լսել, որ. Կարող եմ հարցնել ձեզ եւս մեկ հարց, «« Այո, սիրելի »:« Հայրիկ, կարող եք ասել, թե ինձ, թե որքան եք վաստակել մի օր, կամ նույնիսկ կես օր »,« Նիք, ինչու եք հարցնում այս հարցը »,:Բայց Նիքն էր համառ: "Խնդրում ենք պատասխանել ինձ. Կարող եք, խնդրում եմ, ասեք ինձ, թե որքան եք վաստակել է ժամ:Նիքի հայրը տվեց ու պատասխանեց. «Դա կլինի մոտ $ 25 / - ժամում." Նիքը վազեց իր սենյակ վեր, եւ իջաւ իր խոճկոր բանկի պարունակվող իր խնայողությունները. «Հայրիկ, ես ունեմ $ 50 իմ պիգի բանկում: Կարող եք խնայել երկու ժամ ինձ համար. Ես ցանկանում եմ գնալ լողափ, եւ ունեն ճաշ ձեզ հետ վաղը երեկոյան: Կարող եք, խնդրում եմ նշելու սա ձեր ժամանակացույցի. "Նիքի հայրը պապանձվեց! Ամենամեծ նվերը ծնողը կարող է տալ իր երեխային ժամանակն է. Փողը չի կարող գնել ամեն ինչ...

Սոված աղվեսը որը գտել էր ծառի բույնը


Ժուկով ժամանակով,կար մի սոված աղես նա փնտրում էր ամեն ինչ ուտելու համար:Նա շատ սոված էր: Անկախ նրանից, թե որքան դժվար էր նրա համար,աղվեսը չէր կարողանում ուտելիք գտնել:Վերջապես նա գնաց անտառի ծայրը և այնտեղ որոնում էր ուտելիք:հանկարծ նա գտավ տեսարան որտեղ կար մի մեծ ծառ իր բույնով:Ծառի բնի մեջ կար մի փաթեթ:Սոված աղվեսը անհապաղ մտածեց այնտեղ հաստատ ուտելիք կլինի,և նա շատ ուրախ էր:Նա ցատկում է ծառի բույնի մեջ և երբ նա բացում է փաթեթը,Նա տեսնում է այնտեղ շատ ուտելիքներ,հաց,միս և մրգեր: Ծեր փայտահատն էր դրել սնունդը ծառի բնում, իսկ նա, կտրում էր ծառերը անտառում: Նա պատրաստվում էր գնալ և ուտել իր լանչը: Աղվեսը ուրախությամբ սկսեց ուտել: հետո, աղվեսը վերջացրեց ուտելը, նա զգաց, ծարավ եւ որոշեց լքել բնին և խմել ջուր մոտակա գարնանը: Սակայն, անկախ նրանից, թե որքան դժվար է փորձել, նա չկարողացավ դուրս գալ անցքից. Գիտեք ինչու: Այո, աղվեսը , այնքան ուտելիք էր կերել, որ նա դարձավ չափազանց մեծ և տեղավորվլ էր բնի մեջ: Աղվեսը շատ տխուր էր և վշտացած: Նա ասում էր ինքն իրեն, «. ես ուրախ  եմ որ ես  մտածեցի, քիչ առաջ թռչել ծառի բնի մեջից».

четверг, 8 декабря 2016 г.

Վայելեք ձեր կյանքը



Շրջանավարտների մի խումբ,հիանալի,ստեղծել են իրենց բիզնեսը,եկան իրենց հին պրոֆեսորի մոտ: 
Իհարկե, զրույցը շուտով հասավ իրենց աշխատանքին շրջանավարտները բողոքում էին բազմաթիվ դժվարություններից ու կյանքի խնդիրներից:Առաջարկում է հյուրեին սուրճ,պրոֆեսոր գնաց խոհանոց եւ վերադարձել մի կոնֆետներով,սուրճի եւ սկուտեղի հետ, մի շարք գավաթների - ճենապակի, ապակի, պլաստիկ, բյուրեղյա,պարզ, եւ թանկ է, եւ նուրբ:Երբ շրջանավարտները հավաքեցին բաժակները,- պրոֆեսորը ասաց:
-Եթե նկատել եք, ամբողջ բաժակները թանկ են:Ոչ ոք չնտրցեց պարզ եւ էժան բաժակ:Երազում էք ինքներդ ունենալ լավագույնը եւ կա ձեր խնդիրների աղբյուրը:Հասկացեք,որ բաժակը սուրճը չի դարձնում ավել լավը:Երբեմն դա պարզապես ավելի թանկ է,իսկ երբեմն թաքցնում էք, թե ինչ ենք խմում:
Ինչ դուք ուզում եիք դա, - սուրճն է ոչ,թե բաժակ: Բայց դուք միտումնավոր ընտրեցիք լավագույն բաժակները:Եվ հետո մենք նայեցինք,ով ինչ բաժակ է ստացել:համարում էք կյաքը դա - սուրճն է ու աշխատանքը, գումար, պաշտոնը, Հասարակություն - դա բաժակ է: Սրանք ընդամենը գործիքներ են կյանքը անցկանելու համար: Թե ինչպիսի գավաթ մենք ունենք դա չի փոխում մեր կյանքի որակը:
-Երբեմն,կենտրոնանալով միայն բաժակի վրա մոռանում էնք վաելել սուրճի համը:Վաելեք ձեր սուրճը: 
Ամենաերջանիկ մարդկանց մոտ չկա լավը: Բայց նրանք ապաքինում են ինչ որ կա:Երջանկությունը այն է որ ուզում ես ունենալ այն ինչ ուզում ես:Նրանում չէ կայանում,որ ինչ ուզում ես ունենալ:
Կյանքը կարճ է, - խախտիր կանոնը - ցտեսությունը ասա արագ - համբուրիր դանդաղ - Սիրիր անկեղծ- ծիծաղիր անզուսպ. Եւ երբեք մի զղճա նրա համար ինչը քեզ ստիպել է ժպտալ.

Հայրը և աղջիկը

Երիտասարդ աղջիկը մոտենում է հայրիկին և ասում
-         Հայրի՛կ, ես հոգնել եմ  իմ կյանքը ծանր է, այնպիսի դժվարություններ և խնդիրներ կան, ես միշտ լողում եմ հոսանքին հակառակ, ես չունեմ այլևս ուժ, ի՞նչ անեմ: Հայրիկն պատասխանի փոխարեն կրակի վրա է դնում 3 նմանատիպ ջրով լցված կաթսա, մեկի մեջ գցում է գյազար, մյուսի  ձու, իսկ երրորդի մեջ սուրճի հատիկներ: Որոշ ժամանակ անց ջրից հանեց գյազարը և ձվերը և  բաժակի մեջ լցրեց սուրճը 3 կաթսաներից:
- Ի՞նչ փոխվեց, - հարցրեց հայրը աղջկան:
-Ձվերը և գյազարը եփած են, իսկ սուրճի հատիկները լուծվել են,- ասաց նա:
-Ո՛չ իմ աղջիկ, դա միայն մակերեսային հայացք է իրերին: Նայիր, պինդ գյազարը լինելով եռացրած ջրի մեջ դարձավ փափուկ և ենթարկվող: Փխրուն և հեղուկ ձուն դարձավ պինդ: Արտաքնապես նրանք չփոխվեցին, նրանք միայն փոխեցին իրենց կառուցվածքը եռացրած ջրի ոչ բարենպաստ, միանման ազդեցության ներքո:
Այդպես էլ  արտաքնապես ուժեղ մարդիկ կարող են ընկճվել, դառնալ թուլամորթ, որտեղ փխրուն և նրբերը կամրանան և կուժեղանան:
-Ի՞սկ սուրճը,- հարցրեց դուստրը:
-Այո:

-Դա ամենահետաքրքիրն է: Սուրճի հատիկները ամբողջությամբ լուծվեցին նոր թշնամի միջավայրում և փոխեցին նրան, եռացրած ջուրը դարձրեցին հրաշալի. բուրավետ ըմպելիքի: Կան հատուկ մարդիկ, որոնք չեն փոխվում իրավիճակի ազդեցությանից, այլ իրենք են փոխում իրավիճակը վերածելով այն ինչ որ նորի և գեղեցիկի իրավիճակից քաղելով օգուտ և գիտելիք:

Հզոր աղոթքները



Քիմ եւ Ռայը շատ մոտ հարեվաններ են: Նրանքհարևաններ էին, դասընկերներ դպրոցում, իսկ ավելի ուշ, գործընկերներ աշխատանքի տեղը:

Մի օր, նրանք որոշելցին գնալ մի ծովային ճամփորդության ,ուսումնասիրել տարօրինակ հողերը: Նրանք սկսեցին իրենց ճամփորդությունը միքրուիզե նավից, եւ ճանապարհորդում էին հեռու և երկար. Սակայն, իրենց ուղեվորության ընթացքում , եղանակը շատ վատն էր: Նավը խորտակվեց օվկիանոսի մեջտեղում. Մեծ մասը ուղևորների սպանվեցին, բայց կիմը եւ ռայը կարողացան լողալ և ուասնել մոտակա կղզի:

Կղզին դատարկ էր, նույնիսկ ծառեր չկային այնտեղ: Քիմ եւ Ռայը հասկացան, որ նրանք չեն կարող գոյատևել կղզում առանց աստվածային օգնության: Նրանք որոշեցին աղոթել Աստծուն: Նրանք ուզում էինն տեսնել, թե ում աղոթքը կլինի ավելի հզոր. Կիմը տեղափոխվել է արևելյան մասում , ծնկի իջել ​​եւ աղոթում այնտեղ. Ռայը գնաց արեւմտյան մասում աղոթելու:

Կիմը աղոթում էր Աստծուն տալ նրան ուտելիք և նրան օգներ գոյատևել: Զարմանալի է, որ նա ստացավ մի կույտ սնունդ, մրգեր եւ բանջարեղեն:

Դրանից հետո երկու օրվա ընթացքում, նա խնդրել է մի գեղեցիկ աղջկա, որպես իր կնոջ, քանի որ նա  զգում էր շատ միայնակ կղզու վրա: Մի քանի ժամվա ընթացքում, եւ հայտնվեց Լոուն Սուռիվորը. մի գեղեցիկ աղջիկ. Կիմը ամուսնացավ այդ աղջկա հետ:

Այն, ինչ Քիմ աղոթեց , նրան շնորհվել նրան տրվեց:

Գրեթե մեկ ամիս հետո, Քիմ որոշեց վերադառնալ իր հայրենի քաղաքը. Նա աղոթեց Աստծուն ուղարկել նրան նավ որ գնա իր տուն: հանկարծ, եկավ մի նավ  Կիմը վերցրեց նրա կնոջը և գնաց իր տուն:

Քանի որ զույգը մտավ նավը, Քիմը լսեց ինչ-որ մեկը խոսում է նրա հետ: Դա պարզապես մի ձայն էր: «Դուք մենակ, թողնելով ձեր ուղեկցին  այստեղ»

Կիմը զարմացավ, «Կարող եմ իմանալ, թե ով է նա, ում որ դուք նկատի ունեք: Իմ կինը, ինձ հետ է»:

Ձայնն ասաց. «Ես այն մեկն եմ, ում որ առաջարկելեք ձեր աղոթքները, որին Դուք հաղորդագրություն եք խնդրել  փրկել ձեր կյանքը, եւ որին Դուք հաղորդագրություն եք խնդրել ուտելիք եւ ապաստան եւ, իհարկե, մի կին"

Քիմ ծնկի իջավ եւ ասաց, «Շնորհակալություն Աստծուն"

Հետո Կիմը հիշեց Ռային, որին նա մոռացել էր այս անգամ: 

Աստված ասաց նրան. «Ես չեմ կատարում ձեր աղոթքները: Ես միայն կատարում եմ Ռայ- ի աղոթքները: Նա աղոթեց միայն մեկ բան. Նա ասաց, որ «Խնդրում եմ կատարի բոլոր Կիմի աղոթքները»: Դա էր նրա միակ աղոթքը »:

Կիմը արցունքներով եւ շտապելով գնաց մյուս կողմուը կղզու. Նա հասկացավ, որ ինքը չի էլ մտածել այդ մասին իր լավագույն ընկերոջ, Ռեյի մասին, եւ ուրախությամբ վայելում է իր կյանքը:

Նա չկարողացավ գտնել Ռային այնտեղ: Նա խնդրեց Աստծուն. «Ուր է Ռայը»

Աստված պատասխանեց. «Նա ինձ հետ է. Այդ մարդը ոսկե սիրտ ունի և պետք է ինձ մոտ լինի Բայց ես կկատարեմ Ձեր բոլոր աղոթքները, քանի որ ես խոստացա նրան դա անել »:

Կիմը բոլորովին ափշեց. Նա հասկացավ, որ իր ընկերոջ, աղոթքներն էին ավելի հզոր:քանի որ Ռայի աղոթքները բոլորովին անշահախնդիր էին:

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս հինգերորդ

- Պտմիր մի բան հայրիկի մասին,- խնդրեց մումի տրոլլը.
       - Նա սովորական մումի տրոլլ չեր, - մըածկոտ և տխուր ասաց մայրը: - Նա միշտ ուզում էր վազել մի տեղ և տեղափոխվել մի վառարանից մյուսը:Նա երբեք ոչ մի տեղ չեր հաստատվում:Իսկ հետո անհետացավ - ուղեվորվեց ճամփորդության հատիֆնատտների հետ, այդ փոքրիկ քաղաքացիների հետ:
       - Իսկ այդ ինչ ցեղ է ? - հարցրեց փոքրիկ գազանիկը.
       - Դրանք այդպիսի կախարդական փոքրիկ գազանիկներ են, - բացատրեց մումի տրոլլի մայրիկը: - Նրանց մեծ մասը անտեսանելի է : Հազվադեփ նրանք հայտվում են մարդկանց տակ, և լսվում է ինչպես են նրանք մտնում երեկոներում, երբ տանը ամեն ինչ լուռ է : Բայց ավելի հաճախ նրանք արշավում էն աշխարհով մեկ ոչ մի տեղ չկանգնելով ոչ մի բանի մասին մտածելուվ:Երբեք հնարավոր չե ասել թե նրանք ուրախեն թե բարկացած, տխուր թե զարմացած:Ես վստահ եմ, որ նրանք ընթանրապես զգացմունքներ չունեն:
       - Եվ հիմա ինչ հայրիկնել է հարիֆնատ? -Հարցրեց մումի տրոլլը:

среда, 7 декабря 2016 г.

Երջանկությունը փողի մեջ չէ

Աշակերտը հարցրեց վարպետին. 
-Ինչքանո՞վ է ճիշտ այն խոսքերը, որ երջանկությունը փողի մեջ չէ: 
-Դրանք ճիշտ են ամբողջովին: Եվ դա ապացուցելը հեշտ է: Փողով կարելի է գնել մահճակալ,բայց ոչ քուն, ուտելիք, բայց ոչ ախորժակ, դեղեր, բայց ոչ առողջություն, ծառա, բայց ոչ ընկերություն, կին, բայց ոչ սեր, կացարան, բայց ոչ տան ջերմություն, զվարճանք, բայց ոչ ուրախություն, ուսուցիչ, բայց ոչ խելք: Եվ ինչն այստեղ նշված է ցուցակը դեռ չի վերջացնում: 

воскресенье, 27 ноября 2016 г.

Թզուկների թագավորությունը

Շատ մարդիկ են իրենց բնույթով չափազանց  դաժան են, հաճախ որևէ թերություն ունեցող մարդկանց վերաբերվում են զզվանքով: Չինաստանում   գաճաճների մի խումբ, ծաղրանքից հոգնած, որոշել է գնալ հեռու «մեծ» մարդկանցից և կառուցել իրենց քաղաքը, որը դարձել է  երկրի տեսարժան վայրերից մեկը:
Այստեղ բնակվել  կարող է յուրաքանչյուրը, ում հասակը չի գերազանցում  129 սանտիմետրը (եթե նրանցից մեկը հանկարծ բարձրահասակ էր դառնում,  ստիպված էր լքել այդ քաղաքը):  Քաղաքի ստեղծման նախաձեռնողը սովորական հասակ ունեցող մարդ է,  նա իր վրա  վերցրեց շինարարության ֆինանսական աջակցությունը : Երկրի բոլոր անկյուններից եկան ցանկացողներ, և շինարարությունը սկսվեց: Այդպես ստեղծվեց փոքրիկ մարդկանց թագավորությունը՝ գաճաճների  ապաստարանը և Չինաստանի տեսարժան վայրերից մեկը:
Սովորական հասակ ունեցող ցանկացած մարդ, երբ  գալիս է այս քաղաք, իրեն հսկա է զգում: Գաճաճները շինարարությանը ստեղծական մոտեցում են ցուցաբերել: Նրանք չեն կառուցել փոքրիկ տիպիկ տներ, որոնք համպատասխանում են իրենց հասակին, այլ ստեղծել են հեքիաթային քաղաք: Երբ նայում ես նրանց կացարաններին, թվում է՝ ուր որ է դուրս կգան թզուկները: Փոքրիկ մարդկանց թագավորությունում կա ամեն ինչ նորմալ կյանքի համար՝ հիվանդանոց, դպրոց, մանկապարտեզ, խանութներ:
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Նանե Վարդումյանի   

суббота, 26 ноября 2016 г.

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս չորրորդ

Հաջորդ առավոտյան Կակաչիկը քայլում էր առջևից, իսկ նրա երկնագույն մազերը շողշողում էին, ինչպես ցերեկային լույսի ամենապայծառ ջահը: Ճանապարհը բարձրանում էր ավելի ու ավելի վեր, և վերջապես նրա առջև բացվեց ուղղաձիգ, անդունդաձև սար, այնքան բարձր, որ նրա ծայրը չէր երևում:
-Այնտեղ՝ վերևում, երևի թե արև է,- երազելով՝ թախծոտ ասաց փոքրիկ կենդանին,- ես սարսափելի մրսում եմ:
-Ես նույնպես,- շարունակեց Մումի տրոլը և փռշտաց:

воскресенье, 13 ноября 2016 г.

Ո՞րտեղ գտնել եկամուտ

Ռաբբի Լեվի-Իսահակը, որ ապրում էր Բերդիչեվայում, պատահաբար նկատեց փողոցով վազող մի հրեայի:
-Ո՞ւր ես այդպես շտապում,-հարցրեց նրան:
-Ուտելիք եմ փնտրում իմ և ընտանիքիս համար,- պատասխանեց հրեան:
-Իսկ ո՞րտեղից գիտես, որ ուտելիքը քեզնից առաջ է վազում և նրա հետևից պետք է վազել: Գուցե այն քո մեջքի ետևում է, և դու ուղղակի պետք է կանգնես ու սպասես, իսկ դու փախչում ես նրանից:
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Նվարդ Այնթաբլյանի:


пятница, 28 октября 2016 г.

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս երրորդ

Եվ ահա նրանք երեքով շարունակեցին ճանապարհը՝ իրենց հետ վերցնելով մի հսկայական կակաչ, որպեսզի լուսավորեն ճանապարհը: Բայց խավարը ավելի ու ավելի էր հաստանում: Ծառերի տակի ծաղիկները արդեն վառ չէին լուսավորում: Ի վերջո, հանգեցին նաև նրանք:  Առջևում  աղոտ փայլում էր սև ջուրը, իսկ օդը դարձել էր ծանր և սառը:
-Ի՜նչ սարսափելի է,- ասաց փոքրիկ կենդանին,- ճահիճ է, ես վախենում եմ առաջ գնալ:
-Ինչո՞ւ,- հարցրեց Մումի տրոլի մայրիկը:
-Որովհետև այնտեղ է ապրում Մեծ Օձը,- վախեցած շուրջը նալեով ցածրաձայն ասաց փոքրիկ կենդանին:
-Անհեթություն է,- ծիծաղեց Մումի տրոլը՝ ցույց տալով , թե ինչ անվախ է:- Մենք այնքան փոքր ենք, որ մեզ չեն էլ նկատի: Ինչպես ենք գտնելու արևը, եթե վախենում ենք անցնել ճահիճը: Արի՛, գնացինք:

суббота, 15 октября 2016 г.

Մայիսին

Ես կշրջեմ անտառներով,
Շատ հավքեր կան այնտեղ,
Բոլորը երգում են, ճախրում,
Եվ տաք բույն են  հյուսում:

Ես կլինեմ անտառում,
Այնտեղ մեղվիկներ կգտնեմ,
Ե՛վ աղմկում են, և՛ բզզում,
Եվ աշխատել են շտապում:

Ես կշրջեմ մարգագետիններով,
Թիթեռներ կան այնտեղ,
Ի՜նչ գեղեցիկ են նրանք,
Այս օրերին մայիսյան
Հեղինակ՝ Ա. Մայկով:
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Արման Ադիբեկյանի 

воскресенье, 9 октября 2016 г.

Օօլուգների ցեղախմբի մասին

Մեր մոլորակում կան շատ հետաքրքիր ժողովուրդներ: Այսպես Նոր Գվինեա կղզում ապրում է մի զարմանալի ցեղ, որ կոչվում է օօլուգ: Նրանք ապրում են քաղաքակիրթ աշխարհից առանձնացած: Գիտնականները պնդում են, որ նրանք ապրում են երկու զուգահեռ աշխարհներում: 
Նրանց կյանքի մի մասն անցնում է մեր մոլորակի վրա, որն անվանում են Լույսի երկիր, մյուսը՝ զուգահեռ գոյություն ունեցող աշխարհում, որը օօլուգներն անվանում են Ստվերների աշխարհ: Այնտեղ լույս չկա, մշտական մթություն է և  մեծաթիվ հրեշներ են: Օօլուգներն իրենց մարմինը ներկում են երկու գույնի՝ սպիտակ և սև, որոնք խորհրդանշում են երկու զուգահեռ աշխարհների գոյությունը: 

Նետերը

Երբ նետաձիգը նետը բաց է թողնում հաճույքի համար, նրա ամբողջ հմտությունը իր հետ է:
Երբ նա կրակում է մետաղյա ամրակին, նյարդայնանում է:
Եվ երբ նա կրակում է ոսկե մրցանակի համար, կուրանում է: Ավելի շատ մտածում է հաղթանակի մասին, քան կրակոցի: Հաղթելու պահանջը  ջլատում է նրա ուժերը:
Չժուան Ցզի
Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Կարինա Թովմասյանի 

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. երկրորդ մաս

Ծառերի ետևից նրանց էին նայում ինչ-որ մեկի անթարթ  աչքերը:  Մայրը սկզբում վախեցավ, այո, այո, նա էլ վախեցավ, բայց հետո հագնստացրեց որդուն:
-Երևի սա շատ փոքրիկ կենդանի է: Սպասիր լուսավորեմ: Հասկանում ես՝ մթության մեջ ամեն ինչ ավելի սարսափելի է թվում, քան իրականում է:
Պոկեց ջահի պես լույս տվող ծաղիկներից մեկը և լուսավորեց ծառի ետևի մութ տարածքը: Նրանք տեսան, որ այնտեղ շատ փոքրիկ կենդանի  է նստած, իսկ նրա տեսքը շատ ընկերական է, մի փոքր էլ վախեցած է:

суббота, 8 октября 2016 г.

Փոքրիկ տրոլները և մեծ ջրհեղեղը. մաս առաջին

Դա պետք է, որ տեղի ունեցած լինի օգոստոսին, ընթրիքից մի քիչ հետո: Մումի տրոլը և իր մայրիկը եկել էին ամենախիտ անտառի ամենախուլ թավուտը: Անտառում տիրում էր քար լռություն, և այնպիսի մթնշաղ էր, որ թվում էր, թե իրիկնամուտը սկսվել է: Ամենուր աճում էին հսկայական ծաղիկներ, որ լուսավորված էին սեփական լույսով և նման էին առկայծող ջահերի: Իսկ անտառի ամենախուլ թավուտում՝ ստվերի մեջ, շարժվում էին ինչ-որ փոքրիկ բաց կանաչ կետեր:
-Լուսատտիկներ են,- ասաց Մումի տրոլի մայրիկը:

суббота, 1 октября 2016 г.

Տան ճանապարհին

Վաղուց, շատ վաղուց ինչ-որ հեռու մի տեղ ապրում էր Մախարիշի Չանդիլյա անունով մի մեծ իմաստուն: Նա ուներ շատ աշակերտներ: Նրանցից յուրաքանչյուրը ջանում էր հասնել լուսավորության, և նրանք հաճախ էին դիմում վարպետին խնդրանքով՝ օգնել իրենց իրագործել այդ ձգտումները:
Բայց Վարպետն անընդհատ հետաձգում էր նրանց ցանկության իրագործումը: Որոշ ժամանակ անց մի քանի աշակերտներ դարձան անհամբեր, նրանք հիասթափությամբ հարցնում էին Վարպետին, թե ինչի է նա սպասում:

воскресенье, 25 сентября 2016 г.

Հայացք պատուհանից

Մի ընտանեկան զույգ տեղափոխվեց ապրելու նոր բնակարանում: Առավոտյան քնաթաթախ կինը նայեց պատուհանից և տեսավ հարևանուհուն, ով սպիտակեղենը փռում էր պարանին:
-Նայի՛ր ինչքան կեղտոտ է նրա լվացքը,- ասաց ամուսնուն:
Բայց ամուսինը թերթ էր կարդում և ուշադրություն չդարձրեց դրան:
-Երևի նրա օճառը շատ վատն է, կամ էլ բացարձակ լվացք անել չգիտի: Պետք է նրան սովորեցնել: